Sałata rzymska
Odmiany sałaty rzymskiej różnią się kształtem wydłużonej ku górze główki i dzielą się na dwa typy: ściśle wiążące i luźno wiążące główki. Liście pierwszej grupy skręcają się do środka wierzchołkami i tworzą dobrze wybieloną, ścisłą główkę. Liście odmian luźno wiążących główki są sztywne, słodsze, smaczniejsze i mniej gorzkie niż liście innych odmian sałaty. Barwa liści jest ciemnozielona lub żółtozielona, często z odcieniem czerwonym. Cechuje ją wysoka wartość smakowa i zawartość prowitaminy A oraz witamin B1, B2 i C. Sałata rzymska ma zbliżone wymagania klimatyczne, glebowe i nawozowe do sałaty masłowej. Odporna na długi dzień i wyższe temperatury nie wybija tak szybko w pędy nasienne, nadaje się więc do uprawy na okres letni. Najlepiej uprawiać ją z rozsady. Nasiona wysiewa się do początku kwietnia do końca maja, a nawet do początku czerwca.